Pocałunek podziałał na niego jak cios wymierzony prosto w splot słoneczny. Oderwał się od Glorii zaskoczony i przerażony własną reakcją.

czegoś nie potrzebuje.

Otrząsnął się z zamyślenia.
Santos roześmiał się i oparł głowę o zagłówek. Zamknął oczy, rozkoszując się wiatrem, szybkością, cichym pomrukiem silnika. Po chwili uniósł powieki i zerknął na dziewczynę - zaróżowione policzki, uśmiech igrający na ustach. Nie widział jej osłoniętych okularami oczu, ale był pewien, że skrzą się podnieceniem.
— Mam nadzieję, że nie przybyliśmy za późno — powiedział. — Wydaje mi się, panno Hunter, że lepiej, abyśmy tam weszli bez pani. Watsonie, pomóż nam swoim ramieniem, a zobaczymy, czy można się tędy przedostać do pokoju.
sam przyjmie na powrót panią Cooper?
swoich londyńskich doradców, agentów i księgowych na pierwsze zebranie w sezonie. Ten
- Kto by pomyślał? Jest bardzo hałaśliwa.
poznawania literatury i życia.
Gloria z trudem chwytała powietrze.
Pokręciła głową.
- Westchnąłeś.
- Możesz mi zaufać. Wiesz o tym, prawda?
- Puść mnie, puść, słyszysz! Masz mnie puścić!
- Przy nim zapominam o wszystkim, gdzie jestem, kim jestem... Liczy się tylko dotyk jego warg, jego dłonie na moim ciele. To tak jakbym cale życie czekała tylko na niego, na jego pocałunek, rozumiesz? Wiem, głupio to brzmi, jak bajka dla dzieci albo coś takiego... ale tak właśnie się czuję.
- Pewnego dnia będą jej. Pomyślałem, że to odpowiedni prezent.

Wypuścił ją z objęć i podszedł do szafki, w której trzymali kieliszki.

jakby chciał mu powiedzieć coś na osobności. Kondor pochylił się
– Cześć. – Zatrzymała się przy jej stoliku. – Fajna książka?
się Lily. Była lekko opalona, prawie bez makijażu i jak zawsze
to i tak miałaby problemy z wyrażeniem tego wszystkiego, co czuje.
Wyglądało to tak, jakby Kate naczytała się za dużo jego książek.
i wydawało się nieprawdopodobne, by ułożywszy się do snu, wstała
facecie poczucie winy i pewnie już go więcej nie zobaczy. Gdy mężczyzna
- A co ze szkołą?
– Nie, nie wiedziałam.
czasie Theo zagadnął:
stanowczo.
na temat jej samej, nauczył ją, jak się odprężyć
jakiegoś odległego cudownego świata, który nie ma nic wspólnego z
- Jeśli mamy kontynuować tę rozmowę, wolałabym,

©2019 www.minimis.w-wolec.radom.pl - Split Template by One Page Love